fbpx

Solliciteren is kansrijk

Repost | NoorderBaanBattle 11 september 2014

Nanske Hoekstra is onderwijskundige. Ze is in november 2013 afgestudeerd aan de Rijksuniversiteit Groningen en is sindsdien op zoek naar een passende baan. We maken kennis met haar, blikken terug op NoorderBaanBattle en praten over haar huidige werkervaringsplek bij het Martini ziekenhuis.

Je bent in november 2013 afgestudeerd. En toen?

Omdat de maand december ertussen viel en ik die periode soms wel zes dagen werkte bij mijn bijbaan, heb ik pas in januari de eerste sollicitatiebrieven de deur uit gedaan. Ik zag op internet een oproepje voorbij komen van DeBroekriem. Ik dacht: Ik ga me gewoon opgeven. Waarom niet? Er was een meet-up bij de V&D. Ik had geen idee hoeveel mensen er zouden zijn en ik vind het best wel eng om contact te leggen met onbekende mensen. Ik zette mijn fiets voor de deur en ik dacht: ik kan nu nog weg. Ik haalde diep adem en dacht vervolgens: Ik ben hier nu toch, ik loop naar binnen…

Wanneer kwam je in aanraking met NoorderBaanBattle?

Ik had pauze op mijn werk en las in de Groninger Gezinsbode iets over de NoorderBaanBattle. Tijdens een bijeenkomst van DeBroekriem werd ik door iemand uit het communicatieteam van NoorderBaanBattle overgehaald om mee te doen. DeBroekriem en NoorderBaanBattle liepen tegelijkertijd. Aan welk project ik het meeste heb gehad? Dat vind ik lastig om te zeggen. Bij beide kreeg ik een LinkedIn-training en tips om elevator pitches te schrijven!

Je hebt nu een werkervaringsplek. Hoe ben je daar aan gekomen?

Iemand tipte me op werkervaringsplekken bij Noorderlink. Toen ik ook via bekenden linkjes naar de Noorderlinkpagina kreeg, heb ik op de leukste vacature gesolliciteerd. Ik dacht dat ik een hele slechte brief getikt had voor het Martini ziekenhuis, maar ik werd uitgenodigd voor een gesprek. “Je zit bij de beste drie en je mag op gesprek komen” kreeg ik als reactie in een mail. Dus geef het door: je maakt echt een kans als je solliciteert op een werkervaringsplek.

Momenteel houd ik me bezig met e-learning. In de elektronische leeromgeving staan lessen voor verpleegkundigen. Sommige check ik de lessen en ik maak nieuwe aan. Wat ik doe bevalt heel goed. Wat ik wel jammer vind is dat ik helemaal gratis werk. Twee keer in de week komt de schoonmaakster. Dan lijkt het alsof ik een chiquer baantje heb dan zij, maar zij verdient meer dan ik.

Hoe ziet jouw toekomst eruit?

Dat vind ik heel lastig om te zeggen. Nu ben ik bezig met e-learning en daar zou ik me voorlopig wel mee bezig willen houden. Maar misschien vind ik het ook wel leuk om beleidsstukken te schrijven. Vaak kom je er pas echt achter wat je wilt als je het doet.

Ik merk dat ik veel ervaring op doe bij mijn werkervaringsplek. Na de universiteit had ik het gevoel van: joh, wat kan ik eigenlijk. Ik merk wel dat ik ervaren collega’s heb, mensen die dit werk al jaren doen. Toch merk ik dat ik dingen zeg die ook echt hout snijden. Ze waarderen mijn inbreng. Dat geeft me zelfvertrouwen.