fbpx

Chretienne Haffmans

Het geeft mij enorm veel energie zodra ik fungeer in een functie waarbij ik ‘on the move’ ben, reizen door binnen en buitenland is ook erg leuk.
Gedurende mijn tijd als militair bij de Landmacht heb ik ook erg genoten van het altijd onderweg zijn om ergens iets nieuws te scheppen, te oefenen op steeds weer nieuwe locaties, van kazerne naar kazerne, van gebouw naar gebouw, in terreinwagens en de nieuwste bolides. Ook erg genoten van de onderlinge band die je met elkaar als militair hebt. Als onderofficier was ik Instructeur, vakbekwaam in de facilitaire communicatie, leider en ‘psycholoog’. Oftewel, je zorgt dat er niet 1 man buiten de boot valt en dat een groep 1 team is. Ook als iemand gebroken terugkomt van uitzending, je zorgt dat hij/zij weer kan meedraaien in de groep. Er blijft altijd een kwaliteit/talent over wat die persoon nog wel kan!
Laatst op een bijeenkomst vroeg iemand, nadat ik vertelde dat ik militair was: Wat is je passie? De mens ontdekken achter de mens, zei ik. Dat blijft mij fascineren ik ben een mensen-mens!
Maar militairen zijn toch bot, zei hij. Ik: We zijn getraind om direct en adequaat te handelen om in cisissituaties te kunnen blijven functioneren en te overleven. Ook handig om bepaalde zaken zeer efficiënt gedaan te krijgen als deze soort van communicatie onderling begrepen wordt. En dan stel ik de vraag: Hoe kan een militair bot zijn, als wij elkaar blindelings moeten kunnen vertrouwen?

Inmiddels heb ik mij al aardig weten te acclamatiseren in de “burgermaatschappij” en word ik steeds beter in het integer formuleren van zinnen en zoek ik een functie in de rol van Facilitair Coördinator of soortgelijk. Het liefst in de Research&Development van voedsel, gezondheid en de wellness branch, duurzame energie of in vastgoed.

Ken jij een mensgerichte, innovatieve organisatie waarbij ik mijn talenten en vaardigheden mag inzetten en verder ontwikkelen? Dan hoor ik graag van je!