fbpx

Een geheim telefoontje

Pelle Matla 27 maart 2014

Het is donderdagavond tegen achten als de telefoon gaat. Ik word gebeld door een dame van een lyceum waar ik gesolliciteerd heb op de functie van docent Frans. Een ongebruikelijk moment; de school is op dit tijdstip immers al dicht. De dame vraagt of ze toch even op mijn sollicitatie mag ingaan.

Dat mag natuurlijk. Een week na sluiting van de vacature begon ik me al af te vragen hoe het ermee stond; ik was er al van uit gegaan dat ik niet bij de happy few zat, en dacht er net over zelf maar eens te bellen. Maar de dame was me voor. Ze bleek in de sollicitatiecommissie te zitten. Eigenlijk had de conrector van de school al een keuze gemaakt, zei ze, namelijk in het voordeel van een kandidaat mét een lesbevoegdheid en mét ervaring in Franse les geven: twee zaken die ik node mis.

Dit gesprek heeft niet plaatsgevonden

Maar de dame belde me toch, en in het geheim. “Dit gesprek heeft niet plaatsgevonden”, zei ze geheimzinnig. “De conrector weet er niet van. En ik hoop dat ik geen valse verwachtingen wek.” Ik werd steeds nieuwsgieriger. De aap kwam uit de mouw: “Eigenlijk vind ik uw brief leuker dan die van de andere kandidaat. Uw brief is zo enthousiast. Bent u toevallig echt niet vergeten een onderwijsbevoegdheid op uw cv te vermelden?”

Ik moest haar teleurstellen. Ik beheers het Frans vloeiend – een officieel diploma van het Franse ministerie van onderwijs onderschrijft dat. Daarnaast heb ik ook veel en vaak voor de klas gestaan als docent journalistiek op verschillende hbo-scholen. Als schrijftrainer voor volwassenen. En zelfs kort als leraar Geschiedenis voor pubers in het voortgezet onderwijs. Ik vind lesgeven ook hartstikke leuk om te doen. En ik heb een passie voor de Franse cultuur, waartoe de Franse taal een sleutel is. Maar nee, ik heb geen lesbevoegdheid in Nederland gehaald.

Onvermijdelijk mailtje

De dame zou haar best doen om me toch nog bij de conrector aan te prijzen. Maar al snel volgde het onvermijdelijke mailtje: helaas, bedankt voor uw interesse, succes met uw loopbaan.

Natuurlijk, ik was teleurgesteld. Toch waren mijn verwachtingen niet al te hoog gespannen. Het voorval bevestigt wat ik al langer bespeur: de deuren voor zij-instromers in het onderwijs staan lang niet zo wijd open als een paar jaar geleden werd voorgespiegeld. Was toen de teneur nog: er komen grote tekorten aan onderwijzend personeel aan omdat oudere docenten met pensioen gaan, we hebben mensen ‘van buiten’ nodig. Nu lijkt het erop dat scholen huiverig zijn ongekwalificeerde mensen aan te nemen – ook al geven die te kennen in het onderwijs te willen groeien en de benodigde papieren te willen halen.

Waardevolle les

Maar dit curieuze voorval heeft me één waardevolle les geleerd in het constante leerproces dat solliciteren is: een enthousiaste, goed onderbouwde en persoonlijke sollicitatiebrief valt op. Het is iets dat je weer even moet ervaren als je, zoals ik, jarenlang zzp’er bent geweest en weer aan het solliciteren slaat. Het leverde me een interessant telefoontje op. Ook al heeft dít dan nooit plaatsgevonden.


sollicitatie solliciteren telefoon functie kandidaat

Pelle Matla (Website)

Als kind al las ik alles wat los en vast zat, en schreef er verhalen over. Als historicus en journalist maakte ik mijn vak van kennis vergaren en verspreiden. En nu is het de paraplu waaronder al mijn werkzaamheden vallen: van tekstschrijver tot cursusleider, van (eind)redacteur tot researcher, van communicatieadviseur tot mediatrainer.