fbpx

Een dinsdag als drukbezette werkloze

Anoniem, 9 oktober 2019

Als ervaringsdeskundige geef ik een inkijkje in mijn werkloze en enerverende bestaan. Nu het beter gaat met de economie behoren zeeën van tijd tot het verleden! Ik zal uit de doeken doen hoe een dag eruit ziet.

Om 9.00 uur gaat de wekker. Het wordt snikheet. Gelukkig heb ik een paar maanden terug een zomerjurk gekocht die er toevallig representatief uitziet. Met een fles water in mijn tas loop ik naar het station. In de trein kijk ik mijn aantekeningen door. De trein heeft helaas vertraging. Ik moet een veel latere bus nemen. Net op tijd en bezweet loop ik naar binnen. Ik denk bij mezelf: Ik zal voortaan een half uur eerder komen om vertragingen op te vangen.

Op gesprek

Mijn hand glibbert weg als ik de secretaresse een hand geef. Dit is geen sollicitatieweer. Het pand is gelukkig koel. Even later heb ik een leuk gesprek met drie medewerkers. Ze hebben vijf andere kandidaten en zullen mij volgende week bellen. Na een uur sta ik buiten. Ik besluit hier in de supermarkt eten te kopen en daarna de borden te volgen naar het station. Ik loop door mooie straatjes. Toch wil ik opschieten. Vanavond hoop ik tijd te vinden voor een zomerfeest. Ik zit in de trein naast een lange vrouw in een capribroek en lees de zaterdagkrant. Daar had ik dit weekend geen tijd voor.

Vacatures, mails en meer

Thuis eet ik mijn lunch achter de computer, want het is ‘vacature zoekdag’. Het resultaat bestaat uit twee passende vacatures. Morgen ga ik brieven schrijven. De secretaresse die mij vandaag heeft ontvangen krijgt een bedankje. Tussendoor vraagt een vriendin die ook werk zoekt, of ik met spoed naar haar cv en brief wil kijken. Ook heb ik onverwachts een telefoongesprek met Aurelie, een vriendin van een vrouw die ik afgelopen weekend bij een borrel ontmoette. Zij kent de organisatie waar ik overmorgen heen ga. Ik krijg veel informatie en raak nog enthousiaster over de vacature. Wat een behulpzame vrouw!

Druk, druk

Online lees ik artikelen over solliciteren en werk zoeken. Dan is het tijd om te eten. Ik heb een uurtje over, waarin ik besluit alvast het komende sollicitatiegesprek voor te bereiden. Met de sollicitatiejurk nog steeds aan stap ik in de trein. Het openluchtfeest is leuk en ik dans een beetje in de avondhitte. Slimmeriken hebben water meegenomen of kopen iets bij de supermarkt verderop. Na twee uur vind ik het genoeg geweest. Op het station loop ik langs een lange vrouw in een capribroek. Zij kijkt mij verbaasd aan. Het is de vrouw die vanmiddag naast mij in de trein zat, wat een toeval! Ik voel me voldaan en energiek. Om tot rust te komen lees ik thuis nog wat in een tijdschrift voordat ik rond middernacht ga slapen. Morgen weer een nieuwe dag!


Dit blog is geschreven door iemand die momenteel geen baan heeft en anoniem wil blijven.